|
ก่อนที่จะเล่าถึง "ชัก" (ChucK programming language) ก็จะขอเล่าเกี่ยวกับ แนวคิดก่อนที่จะมาเป็น ชัก และวงการคนชอบชัก
ที่ผ่านมานี้ พวกเราหลายๆคนคงได้ยิน หรือเคยได้ใช้ programming language หรือโปรแกรมด้านเสียงสังเคราะห์ต่างๆ ที่เราสามารถออกแบบลักษณะการสร้างเสียงได้ ตามโมเด็ลที่เราจินตนาการ เช่น Max/MSP, Puredata, Csound, Native Instruments Reaktor, Supercollider รวมไปถึงโปรแกรมที่สามารถออกแบบระบบ Modular แล้ว export ออกมาเป็นปลั๊กอินได้ด้วยเช่น Synthedit, Synthmaker แต่ละอันก็มีความสามารถต่างๆไม่เหมือนกัน และบางทีก็ แทนกันไม่ได้ด้วยซ้ำ แต่ที่แน่ๆคือ ต่างกัน และผู้ใช้แต่ละคน ก็คงจะเอามาปรับใช้กับไสตล์ของตัวเองได้ต่างกัน
ก็เลยจะมาเล่าถึงแนวคิดของ programming language ที่เน้นไปทางงาน ดนตรีสังเคราะห์ โดยแนวคิดนี้เป็นแนวคิดที่ใหม่หน่อย ก็คือ การนำเอาคอมพิวเตอร์มาเล่นดนตรีสังเคราะห์ แบบ real-time ซึ่งเมื่อ 30 ปีก่อนนี้แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย ด้วยความเร็วของคอมพิวเตอร์ที่จำกัด และด้วยขั้นตอนมากมาย ก่อนที่ผลลัพท์จากคอมพิวเตอร์ จะเปลี่ยนมาเป็นเสียงให้ได้ฟัง เมื่อ 20 ปีที่ผ่านมา คอมพิวเตอร์ รวมไปถึง คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล เช่น คอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ เริ่มมีความเร็วมากขึ้น รวมไปถึงมีระบบเสียงที่ดีขึ้น เช่นเกิดซาวการ์ดขึ้นมา และเกิดเทคโนโยลีบันเทิงใหม่ๆเช่น เกมคอมพิวเตอร์, เกมทีวี, ตู้เกม พวกนี้เริ่มมีเพลง และเสียงประกอบมากขึ้น ซึ่งก็คือคอมพิวเตอร์ที่สามารถเล่นเสียงได้แบบ real-time นี่เอง มาจนปัจจุบัน การนำเอาคอมพิวเตอร์มาแสดงเสียงด้านนี้ ในคอนเสิร์ตสดๆ (โดยไม่ใช่แค่ใช้เป็นเครื่องเล่นเสียง หรือ แค่ sequencer) แต่สามารถออกแบบให้เครื่องคิดคำนวณเสียงออกมาตามโมเด็ลที่วางไว้ได้ รวมไปถึงตอบสนองต่อการควบคุมต่างๆที่เกิดขึ้นในขณะกำลังแสดง หรือเอาข้อมูล และ multimedia อื่นๆ ที่เกิดขึ้นพร้อมกัน มาผสมผสานกับการสังเคราะห์เสียงด้วย แม้กระทั่งด้าน
|